Van je hobby je werk maken. Het lijkt een ideaal uitgangspunt. Toch is dat niet altijd een zege. Want als je hobby je werk wordt, wat doe je dan in je vrije tijd?

Voor mij persoonlijk heeft het ombuigen van mijn hobby naar een betaalde activiteit het nadeel dat ik zelden nog schrijf. Geen brieven naar vriendinnen, geen kaartjes met verjaardagen (dat gaat via de pc en Hallmark) en vooral ook geen blogs meer. Na hele dagen teksten verzinnen is mijn hoofd `s avonds gewoon te leeg om nog iets creatiefs te verzinnen. Daarbij is 10 uur per dag achter de pc wel meer dan genoeg.

En dus moet ik op zoek naar een nieuwe hobby. Eentje die totaal anders is dan mijn werk. En dat blijkt lastig. Sporten: ik kan serieus geen enkele sport bedenken die ik elke avond zou willen uitoefenen. Iets creatiefs: behalve schrijven ben ik 0,0% creatief. Iets leerzaams: hele cursussen kosten teveel tijd en na een paar puzzels op een avond heb ik mijn portie wel weer gehad.

Tot de tijd dat ik een echte passie heb gevonden blijf ik dus maar een beetje aan het werk `s avonds. Afgewisseld met een poging tot hobby's zoeken en een beetje zappen voor de tv. Zij die zich vervelen gaan groeten u,

Ik kan natuurlijk net doen of ik alles onder controle heb. En over het algemeen is dat ook wel zo. Alleen bekruipt me de laatste paar dagen het unheimische gevoel dat het door mijn vingers glipt. Dat er zoveel te doen is dat ik niet zo goed weet waar ik moet beginnen. En vooral: waar ik moet eindigen.

Twee jaar Spelvaut. In het begin denk je bij alles "dat moet ik aanpakken". En hoewel ik verwacht had dat dat gevoel wel weg zou gaan als ik vertrouwen en werk genoeg had, blijft die gedachte de overhand houden. Zo neem ik nog steeds alles aan (waarom toch ook die k..klussen?!) en bepaal ik vooral niet zelf de deadlines. Resultaat: teveel werk dat tegelijk gedaan moet worden. En het liefst gister al af.

En dat zorgt voor stress. Want ondanks mijn prachtige planbord (ja, er kan ècht niets meer bij) blijft alles wat er nog moet gebeuren maar door mijn hoofd malen. Blijft het niet alleen daar waar het hoort: op de Spelvaut zoldert en op het planbord. En dus werk ik me ongans om van dat slippery gevoel af te komen. Hoe harder ik werk, des te meer grip er weer komt. Althans, dat is mijn ijdele hoop. Want ik bedenk er vast gewoon weer iets bij.

Wat ook niet meehelpt: hele weekenden volplannen met andere dingen. Geen seconde tijd hebben om nog iets van schade in te halen. Om nog iets van grip extra te kunnen krijgen. Vorig weekend met de familie naar Duitsland, dit weekend vol met familiedag en het feestje van mijn ouders. Leuk, dat zeker, maar niet goed voor mijn gemoedsrust. 

En dus is hier weer het duiveltje dat zegt dat ik het niet ga redden voor de deadline. Dat ik moet rennen en vooral niet moet omkijken. Dat ik me eigenlijk op mijn zoldert moet opsluiten en mijn telefoon uit moet zetten. 

Nu hoor ik je denken: 'waarom is ze dan nu in vredesnaam aan het bloggen?' Welnu, zonder dit van me af te schrijven is mijn hoofd niet leeg voor een volgende opdracht. Een prachtig artikel over de nieuwste woonwijk in Purmerend, Tuindorp, voor het h-a-h-blad 'Waterland Welzijn'. 

Het bloggen lijkt zowaar, al is het voor even, te werken. Zij die weer aan het werk gaan groeten u!

Ik ga altijd uit van het goede van de mens. Uiteindelijk is volgens mij niemand van nature slecht. Of is dat mijn naïeve aard? 

Inmiddels ben ik erachter dat niet iedereen is wie je denkt. Dat er mensen zijn die je zo voorliegen dat je even het vertrouwen kwijt bent. Dat je even bij de pakken neer gaat zitten en je achter je oor krabbelt en afvraagt: 'hoe heeft dat toch kunnen gebeuren?!'.

Soms word je door schade en schande wijs. Inmiddels kan ik uit eigen ervaring vertellen dat dit een vervelende en pijnlijke leerschool is, maar dat je er uiteindelijk ook gewoon weer bovenop komt. Dat je misschien even in een dalletje zit, maar dat de piek erna des te hoger zal zijn. Omdat je altijd nog kunt vertrouwen op je eigen krachten.

Het vertrouwen in jezelf, dat moet je niet onderschatten. Met dat vertrouwen bouw je huizen tot kastelen en blijkt 'the sky' helemaal niet 'the limit' te zijn. Heb vertrouwen in jezelf en het vertrouwen in de mensen om je heen komt vanzelf weer.

Van het vallen van de avond, tot het einde van de nacht
 Heb je weer eens te ver gezocht, terwijl het voor je voeten lag
 Je bent van ver gekomen, je hebt het ver gebracht
Dus als het even tegenzit, bedenk dan wie het laatste lacht!

Een groot en sterk verlangen, of een kleine stille wens
Zolang je durft te dromen komt vanzelf voor jou dat ene moment…

Stap uit de schaduw en loop in de zon
Kijk om je heen en zie wat er komt
 Je haalt uit elke nieuwe dag meer dan je ooit had verwacht

 Uit: IOS – Uit de schaduw

Op verzoek van het Loket Over Energie schreef Spelvaut teksten voor de brochure en diverse brieven aan consumenten vanuit een verschillend perspectief. 

Het Loket Over Energie kan bij huizen die ouder zijn dan 10 jaar aanzienlijk veel geld besparen op verwarming, ventilatie, isolatie en duurzame energie. 

Inmiddels is het loket al volop in het nieuws. Ik hoop dat mijn bijdrage aan de brochure tevens een bijdrage zal zijn aan een duurzame en energiebesparende samenleving. 

Wie schrijft die blijft, 

Janine

Vanaf 1 augustus verzorgt Spelvaut het onderhoud van de nieuwe website van TourPRess Holland. 

TourPRess Holland, de vereniging van toeristisch journalisten en persvoorlichters heeft Spelvaut gevraagd deze maand alle teksten door te lopen en aan te passen waar nodig. Vanaf 1 september zal ik ook de nieuwsbrief en inkomende persberichten voor mijn rekening nemen. 

Wie schrijft die blijft, 

Janine

Ook dit jaar mag Spelvaut de hoofdredactie verzorgen voor het Toerkoop magazine 'Passie voor Reizen'. 

Dit reismagazine brengt Toerkoop jaarlijks uit en inmiddels is dit alweer het derde jaar dat ik het voor ze mag schrijven. 

Wie schrijft die blijft, 

Janine

Wat kan het raar lopen! Maar na regen komt hier op de Spelvaut Zoldert absoluut heel veel zonneschijn! 

Ik liep al een tijdje met het idee en ineens kwam er zo'n leuke kans op mijn pad dat ik besloot het gewoon te gaan doen…Over een maandje heb ik mijn eigen kantoor in Edam! 

Superdeluxe en meer dan genoeg ruimte voor uitbreiding van het Spelvaut Imperium. We gaan er helemaal voor! 

2010 wordt een roerig, maar uiteindelijk geweldig jaar! Wie had dat kunnen denken, maar mèn wat heb ik er (weer) een zin in! 

Wie schrijft die blijft, 

Janine 

Het lijkt zo stil, maar dat komt juist door de drukte! 

Inmiddels heeft ook Redpeppers de toegevoegde waarde van de eindredactie door Spelvaut ontdekt en worden de wekelijkse commerciële nieuwsmailingen eerst even door mij nagekeken. 

Wie schrijft die blijft, 

Janine

Het is officieel, vanaf heden ben ik niet alleen hoofdredacteur, maar ook uitgever van Campinglife magazine! 

Met mijn compagnons hebben we hiervoor een nieuw bedrijf opgericht: Rise Media (www.risemedia.nl). 

Inmiddels is het persbericht verzonden naar de media, dus vanaf morgen weet heel Nederland het! 

Wie schrijft die blijft, 
 

Janine